Aksamitny nokturn
technika mieszana, 80 × 60 cm
cykl Piano Bar
 
„Aksamitny nokturn” to obraz o ciszy, rytmie i zmysłowej elegancji. Centralna postać kobieca, ukazana w profilu z zamkniętymi oczami, wydaje się zanurzona w wewnętrznym dźwięku — jakby słuchała melodii, która rozgrywa się nie na scenie, lecz w pamięci i emocjach.
 
Kompozycja została zbudowana z rytmicznych pionów, łuków, półkoli i prostokątów, które przywołują skojarzenia z architekturą nocnego klubu, klawiaturą fortepianu, zapisem muzycznym lub rozedrganą strukturą jazzowej improwizacji. Geometryczne podziały nie rozbijają postaci, lecz otaczają ją jak wizualna partytura. Kobieta staje się częścią muzycznego porządku — figurą wyciszenia, pauzy i kontemplacji.
 
Paleta obrazu opiera się na głębokich granatach, czerni, beżach, brązach i przygaszonych odcieniach złota oraz rdzawej czerwieni. To kolorystyka wieczorna, elegancka, intymna — przypominająca światło odbijające się od lakierowanego drewna, aksamitne obicia foteli i półmrok kameralnego piano baru.
Tytułowy nokturn nie jest tu jedynie odniesieniem do formy muzycznej. To stan nastroju: miękki, ciemny, pełen pauz i niedopowiedzeń. Obraz opowiada o chwili, w której dźwięk przechodzi w ciszę, a cisza staje się najbardziej osobistym doświadczeniem muzyki.